FELICIA VAN DETH

Poppenspel had altijd een zeer grote aantrekkingskracht op mij. Op mijn eerste betaalde baan in Meppel leerde ik het poppentheater voor volwassenen "De Boerwinkels" kennen. Ik sloot vriendschap met de in Nederland bekende poppenspeler Jozef van der Berg uit Neerijnen. In Enschede woonde ik in een groot huis waar  poppenspeler Godfried Beumers van "Het pop en spel collectief" had gewoond. Ik leerde hem persoonllijk kennen. Kortom poppenspel betekende veel in mijn leven. En na de kunstacademie in 1987 vertrok ik naar Amsterdam en bezocht regelmatig het theater. Maar ook eens een poppentheater met de naam DWARF. Hierin speelde een hele mooie vrouw en daar werd ik verliefd op. Ik stuurde haar een brief en wij kwamen bij elkaar en na 10 jaar samen te zijn geweest, wilden we zelfs kinderen en trouwden we. We hebben 2 prachtige kinderen verwekt. Helaas kwam de verhouding in 2003, voor mij zeer plotseling, tot stilstand. Ik was inmiddels naar Zoetermeer verhuisd, maar besloot om in 2004 naar Rijswijk te verhuizen. Hier hoorde ik in 2026 plotseling van een poppenspeelster met de naam Felicia van Deth omdat er een boek van haar werd uitgegeven. Zij bleek een van de eerste grote poppenspelers te zijn van Nederland te zijn. Ik was zeer onder de indruk en kocht gelijk 3 boeken over haar leven. 1 voor mijzelf en 2 voor mij ex-vrouw en haar ouders die ik beiden ontmoet had in het poppentheater. Zij zouden Felicia van Deth zeker kennen en ze zouden een boek van haar misschien wel leuk vinden. 

Puppetry always held a great fascination for me. While holding my first paid job in Meppel, I discovered "De Boerwinkels," a puppet theater for adults. I became friends with the well-known Dutch puppeteer Jozef van der Berg, from Neerijnen. In Enschede, I lived in a large house that had previously been the home of puppeteer Godfried Beumers, of "Het Pop en Spel Collectief"; I got to know him personally. In short, puppetry played a significant role in my life. After art school, I moved to Amsterdam in 1987 and frequently visited the theater—including a puppet theater called DWARF. A very beautiful woman performed there, and I fell in love with her. I sent her a letter, and we became a couple; after ten years together, we decided to have children and got married. We had two wonderful children. Sadly, the relationship came to an end in 2003—very suddenly, as far as I was concerned. By then, I had moved to Zoetermeer, but in 2004 I decided to move to Rijswijk. It was there that I suddenly heard about a puppeteer named Felicia van Deth, as a book about her was being published. It turned out she was one of the Netherlands' first great puppeteers. I was deeply impressed and immediately bought three books about her life: one for myself, and two for my ex-wife and her parents—all of whom I had met through the puppet theater. I knew they would certainly be familiar with Felicia van Deth and would likely appreciate a book about her.

Biografie

Felicia van Deth (1931-2015) was poppenspeelster. Zij was gehuwd met poppenspeler Guido van Deth. Samen speelden ze jarenlang voorstellingen in hun poppentheater in Den Haag. Na de dood van Guido van Deth in 1969 zette Felicia het theater alleen voort.

Het poppentheater van Guido van Deth werd in 1946 in Den Haag in de Nassau van Dillenburgstraat geopend. In 1950 kwam Felicia Beck hem bij zijn voorstellingen assisteren; in 1955 trouwden zij. Samen maakten ze veel bewerkingen van bestaande voorstellingen en schreven en speelden ze nieuwe voorstellingen. Na de dood van Guido van Deth speelde Felicia nog tot 2000 door in het theater.

In de loop der jaren hadden Guido en Felicia van Deth een grote verzameling theaterpoppen opgebouwd, waaronder achttiende en negentiende eeuwse Franse en Italiaanse poppen en Wajang poppen. Deze verzameling is aangekocht door het voormalige Theater Instituut Nederland, zie Collectie TI

BOEK OVER FELICIA VAN DETH

 "Sedert februari 2014 belde ik elke woensdagochtend om half 11 bij Felicia aan om zo'n 2 uur lang aan haar boek te werken. Telkens pakten we een nieuw stukje uit haar leven. Eerst de grote lijnen. Later de details. Toen ze eind juni 2015 voor ruim een maand naar Zwitserland ging, hadden we naar ons gevoel de belangrijke feiten doorgesproken en op 'band' gezet. Nu was het mijn beurt om de teksten uit te werken zodat we na haar terugkomst in augustus weer verder konden gaan met bewerking van teksten, uitzoeken van foto's en het maken van een film. 

Het was een enorme schok te horen dat Felicia op zondag 12 juli 2015 jongstleden tijdens een wandeling in de bergen aan de gevolgen van een ernstig ongeluk is overleden. Geen zorgen. Er is genoeg materiaal om het leven van deze bijzondere vrouw in boekvorm uit te geven. Zij verdient het als geen ander. Zij had de moed om na het overlijden van Guido in 1969 door te gaan met het Poppentheater Guido van Deth en met hun Museum voor het Poppenspel, gevestigd aan de Nassau Dillenburgstraat 8 in Den Haag.

Iedereen die van mening is nog een bijzonder verhaal, anecdote, of gebeurtenis te kunnen vertellen, of foto's in zijn of haar bezit heeft, kan contact opnemen met ondergetekende via de email: marianne@commapublishing.com. "  

Marianne Rehorst  

In memoriam Felicia van Deth-Beck  

Felicia van Deth - Beck is op zondag 12 juli 2015 in haar geliefde Zwitserland  overleden ten gevolge van een noodlottig ongeval tijdens een wandeling in de bergen. Ze werd aangereden door een motor en was niet meer te redden. Haar lichaam is ter beschikking gesteld van de wetenschap en is in Zwitserland gecremeerd

REACTIES

"Mijn (oud)oom Guido heb ik niet meer meegemaakt, maar hij is legendarisch in de familie. Felicia is mij heel dierbaar en een tante om trots op te zijn, en van wie ik veel wijze levenslessen heb geleerd!"  Martine Koops

"Ach ja, oom Guido en (tante) Felicia. Wat een prachtige verhalen in het poppentheater! Om nooit te vergeten! Samen brachten zij de poppen en de dieren tot leven, waar wij onze levenslessen van leerden...."  Nellie van Deth 

 "Mijn ouders waren lichtelijk bevriend met de van Deths doordat Felicia de zus was van Ruud Beck, een zeer goede vriend van mijn vader. Zelf kan ik me niet herinneren hen ooit ontmoet te hebben maar Guido schijnt een reus van een kerel te zijn geweest en Felicia juist vrij klein. En nu schijnt het dat zij regelmatig als volgt verschenen: Felicia op de arm van Guido! Eigenlijk alsof Felicia een soort levende pop was...Hetgeen natuurlijk goed paste bij het bijzondere werk dat zij deden! Ik herinner me dat ik dit beeld altijd levendig voor me zag in mijn fantasie. Ik vond het heel bijzonder maar kende het verhaal alleen van horen zeggen."  Yolanthe de Thouars

"In de jaren zestig tijdens 'Jeugdland' in Rotterdam poppen gemaakt bij Felicia van Deth en Guido. Ik herinner mij dat Felicia donker haar had met een knotje! Ik heb een leuke pop gemaakt, die ik nog heel lang heb bewaard!  Anita Coppes 

"Vandaag las ik in het weekblad Den Haag Centraal tot mijn grote schrik dat Felicia van Deth overleden is. Wat ontzettend jammer. Ik hoop dat zij niet veel heeft moeten lijden. Veel goede herinneringen heb ik aan haar, ken haar nog van de tijd dat zij samen met Guide speelde, zie hun beiden nog voor me." Marianne Loose

"Al is het een halve eeuw geleden, ik heb de bezoeken aan Poppentheater Van Deth nog steeds in mijn hoofd. Mijn moeder nam me voor het eerst mee in 1958 toen ik 5 jaar was en daarna gingen we regelmatig terug. Later nam een soort suikeroom me mee, dus ik heb veel voorstellingen gezien. Je kwam in een enorme zaal vol banken. Heel indrukwekkend. Ik was vrij braaf en zeurde niet of ik vooraan mocht zitten, maar ik had vaak het geluk dat ik niet helemaal achterin zat. Ik had goed zicht op alles. Als we allemaal een plek hadden kwam mijnheer van Deth binnen. Guido was een imposante man. Hij kwam door de deuropening en ging ons vertellen hoe we ons moesten gedragen. Ik zag hem niet als boze man maar hij had wel iets strengs over zich. Hij had het over Polletje Piekhaar. We moesten allemaal ons haar strak naar achteren doen om er netjes uit te zien voor de voorstelling. Dat heeft een enorme indruk achtergelaten. Je zat er dan ook helemaal voor klaar. Daarna ging het licht heel langzaam uit en werd het donker. Alsof je in een bioscoop zat. Dan zat je vol spanning te wachten tot de zware donkerrode veloursachtige gordijnen open gingen. En zo genoot ik telkens weer van de prachtige poppen en verhalen." Michael Eschauzier

Poppenspeelster Felicia van Deth   (1931-2015)

door Marcel Verreck  

De befaamde poppenspeelster Felicia van Deth is op 12 juli j.l. ten gevolge van een verkeersongeval in het Zwitserse Chur overleden. Overeenkomstig haar uitdrukkelijke wens is ze in stilte in Zwitserland gecremeerd. Op een later tijdstip zal er ook in haar dierbare Den Haag een herdenkingsplechtigheid plaatsvinden. Bij het overlijdensbericht is een karakteristieke foto van Felicia gevoegd, zittend op een bergtop, krachtig, onverzettelijk en met een glimlach, het hoofd geheven naar het licht. 

Ik behoor tot de vele begunstigden die haar aan het werk hebben gezien. Nadat haar man Guido, nu 46 jaar geleden, te vroeg overleed, zette zij het poppentheater dat zijn naam droeg met verve voort. Het was gevestigd op de Nassau Dillenburgstraat 8 en de zondagmiddag dat ik als kleine jongen ademloos naar haar voorstelling keek, raakte de magie van het theater mij aan. Die dag werd Felicia in het radioprogramma 'Muzikaal Onthaal' door presentator Herman Emmink geinterviewd. Ze had een kenmerkend stemgeluid, dat - zo bleek later - vele stemmetjes herbergde. "Laten we daar vanmiddag heen gaan", riep mijn vader enthousiast. Toen wij ons bij de kassa meldden, hoorden we een luide stem. Ja hoor, dat was 't. Het was druk, veel zondagse glimmende Haagse gezinnen waren op hetzelfde idee gebracht. Het alleropwindendste van de prachtige en hilarische voorstelling was voor mij het besef dat Felicia van Deth alle zelfgemaakte poppen in haar eentje bespeelde. Tot zover deze kleine getuigenis van haar unieke werk. Gelukkig schrijft Marianne Rehorst-Veldhoven momenteel haar biografie. Felicia werd 84 jaar. (foto: privecollectie)

"Tijdens de pauzes van het Montessori Lyceum - waar ik een tijdje op zat en dat pal achter het kantoor van mijn vader lag - bezocht ik hem weleens. Daar tegenover was het Poppentheater Guido van Deth in de Nassau Dillenburgstraat, te herkennen aan dat karakteristieke uithangbord. In het raam dat grensde aan het theater stonden altijd twee of vier poppen en er hing ook altijd een meer dan subliem vormgegeven poster. Vele keren mocht ik het theater bezoeken: ik zag o.a. De Uizers en De Gouden Hand. Een keer zei de huisknecht of een dergelijke figuur: "Er wordt gebeld", niet alleen in de poppenkast, neen echt. De pop ging af, het was even stil in het handpoppentheater van Felicia, en plotseling slopen er twee laatkomers het theaterzaaltje binnen. Het spel ging verder." Otto van der Mieden

------------

"In mijn jeugd bezocht ik dikwijls het theater in de Nassau Dillenburgstraat: in de tijd van Guido - maar ook vaak daarna. Uiteraard voerde ik diverse gesprekken met Felicia; over het poppentheatererfgoed en over haar optredens. De wayangpoppen uit haar collectie hebben wij mogen determineren. Zij was aanwezig bij de opening van ons museum, en op 1 maart bij de viering van het dertigjarig jubileum. Ik heb heel veel aan die beminnelijke Felicia te danken." Otto van der Mieden 

------------- 

"Soms word ik wakker met mijn handen omhoog"                                                                                                            Quote van poppenspeelster Felicia van Deth Beck (19-01-1931 - 12-07-2015)

Sinds 1984 is zij 'Member of Honor' van de Unima (Union Internationale de la Marionnette). Felicia is tijdens een wandeling in de door haar zo geliefde Zwitserse bergen aan de gevolgen van een ernstig ongeluk overleden. Haar lichaam is ter beschikking gesteld aan de wetenschap. Na het overlijden van haar man guido (1913-1969) zette Felicia het Poppentheater Guido van Deth en het Museum voor het Poppenspel aan de Nassau Dillenburgstraat in Den Haag alleen voort. De collectie Van Deth is sedert 1979 in het bezit van voorheen het NthI (Nederlands Theater Instituut/TIN - Theater Instituut Nederland/Theater In Nederland en sinds 2013 in beheer van de UvA (Universiteit van Amsterdam) afd. Bijzondere Collecties. De speelfiguren van Poppentheater Guido van Deth behoren toe aan het MUSEON in Den Haag. Tijdens de viering van het dertigjarig jubileum van het Poppenspe(e)lmuseum op 1 maart 2015 was zij gelukkig aanwezig. Met liefde beheren wij haar enorme poppentheaterarchief, daat begint in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Voor meer info, zie: http://www.poppenspelmuseumbibliotheek.nl/pdf/Feliciavandeth.pdf   Otto van der Mieden

 

Biography

Felicia van Deth (1931–2015) was a puppeteer. She was married to puppeteer Guido van Deth. Together, they performed for many years at their puppet theatre in The Hague. Following Guido van Deth’s death in 1969, Felicia continued to run the theatre on her own.

Guido van Deth’s puppet theatre opened in 1946 on Nassau van Dillenburgstraat in The Hague. In 1950, Felicia Beck joined him to assist with performances; they married in 1955. Together, they created numerous adaptations of existing productions and wrote and performed new shows. After Guido van Deth’s death, Felicia continued performing at the theatre until 2000.

Over the years, Guido and Felicia van Deth amassed a large collection of theatrical puppets, including eighteenth- and nineteenth-century French and Italian puppets as well as Wayang puppets. This collection was acquired by the former Netherlands Theatre Institute (Theater Instituut Nederland); see the TI Collection.

BOOK ABOUT FELICIA VAN DETH

"From February 2014 onwards, I visited Felicia every Wednesday morning at 10:30 to work on her book for about two hours. Each time, we tackled a new part of her life—first the broad outlines, then the details. By the time she left for Switzerland for over a month in late June 2015, we felt we had discussed the key facts and recorded them. It was then my turn to flesh out the text so that, upon her return in August, we could resume editing the material, selecting photos, and producing a film.

It came as a terrible shock to learn that Felicia had died following a serious accident while hiking in the mountains on Sunday, July 12, 2015. Rest assured, however: there is ample material to publish a book about this remarkable woman’s life. She deserves it more than anyone. She had the courage to carry on with the Guido van Deth Puppet Theatre and their Museum of Puppetry—located at Nassau Dillenburgstraat 8 in The Hague—after Guido’s death in 1969.

Anyone who has a special story, anecdote, or event to share, or who possesses relevant photographs, is invited to contact me via email at marianne@commapublishing.com ."

Marianne Rehorst

 

In Memoriam: Felicia van Deth-Beck


Felicia van Deth-Beck passed away on Sunday, July 12, 2015, in her beloved Switzerland following a tragic accident while hiking in the mountains. She was struck by a motorcycle, and nothing could be done to save her. Her body was donated to science and cremated in Switzerland.

COMMENTS

"I never knew my great-uncle Guido, but he is a legend in the family. Felicia was very dear to me—an aunt to be proud of, and someone from whom I learned many wise life lessons!" — Martine Koops

"Ah yes, Uncle Guido and (Aunt) Felicia. Such wonderful stories in the puppet theater! Memories never to be forgotten! Together, they brought the puppets and animals to life, teaching us life lessons in the process..." — Nellie van Deth

"My parents were casual friends with the van Deths because Felicia was the sister of Ruud Beck, a very close friend of my father. I don't recall ever meeting them myself, but Guido was apparently a giant of a man, while Felicia was quite small. And the story goes that they would often appear together like this: Felicia in Guido's arms! It was almost as if Felicia were a living puppet herself... which, of course, fit perfectly with the extraordinary work they did! I remember always picturing this scene vividly in my imagination. I found it fascinating, though I only knew the story by hearsay." Yolanthe de Thouars

"In the sixties, during the 'Jeugdland' event in Rotterdam, I made puppets with Felicia van Deth and Guido. I remember Felicia having dark hair worn in a small bun! I made a lovely puppet that I kept for a very long time!" – Anita Coppes

"Today, to my great shock, I read in the weekly paper *Den Haag Centraal* that Felicia van Deth has passed away. What a terrible shame. I hope she didn't have to suffer much. I have many fond memories of her; I knew her from the time she performed with Guido, and I can still picture them both." – Marianne Loose

"Even though it was half a century ago, the visits to the Van Deth Puppet Theatre are still vivid in my mind. My mother took me for the first time in 1958 when I was five, and we went back regularly after that. Later on, a sort of 'sugar uncle' took me along, so I saw many performances. You would enter a huge hall filled with benches. It was very impressive. I was a well-behaved child and didn't pester anyone to sit in the front row, but I was often lucky enough not to end up right at the back. I had a good view of everything. Once we were all seated, Mr. Van Deth would come in. Guido was an imposing man. He would walk through the doorway and tell us how we were expected to behave. I didn't see him as an angry man, but he did have a stern air about him. He used to talk about *Polletje Piekhaar*. We all had to slick our hair back to look neat for the show. That left a huge impression on me. It really got you ready for what was to come. Then the lights would dim very slowly until it was dark—just like being in a cinema." Then you would sit there, full of anticipation, waiting for the heavy, dark-red, velour-like curtains to open. "And so, time and again, I delighted in the beautiful puppets and stories." — Michael Eschauzier

Puppeteer Felicia van Deth (1931–2015)

by Marcel Verreck

The renowned puppeteer Felicia van Deth passed away on July 12 following a traffic accident in Chur, Switzerland. In accordance with her express wishes, she was cremated privately in Switzerland. A memorial service will also be held at a later date in her beloved The Hague. Accompanying the death notice was a characteristic photograph of Felicia sitting on a mountain peak—strong, unyielding, and smiling, her head lifted toward the light.

I am one of the many fortunate people who saw her perform. After her husband Guido died prematurely 46 years ago, she continued the puppet theater bearing his name with great verve. It was located at Nassau Dillenburgstraat 8, and the Sunday afternoon I watched her show breathlessly as a young boy, the magic of the theater captivated me. That day, Felicia was being interviewed on the radio program *Muzikaal Onthaal* by host Herman Emmink. She had a distinctive voice—one that, as it turned out, held a multitude of different character voices within it. "Let's go there this afternoon," my father exclaimed enthusiastically. When we arrived at the box office, we heard a loud voice. Sure enough, that was it. It was busy; many families from The Hague, all spruced up for Sunday, had had the same idea. The most thrilling part of the beautiful and hilarious... ...performance was the realization that Felicia van Deth operated all the handmade puppets entirely on her own. So much for this brief tribute to her unique work. Fortunately, Marianne Rehorst-Veldhoven is currently writing her biography. Felicia lived to the age of 84. (photo: private collection)

"During breaks at the Montessori Lyceum—which I attended for a while and which was located right behind my father’s office—I would sometimes visit him. Across the street on Nassau Dillenburgstraat stood the Guido van Deth Puppet Theater, recognizable by its distinctive sign. Two or four puppets were always displayed in the window facing the street, alongside a poster of truly superb design. I had the opportunity to visit the theater many times; I saw productions such as *De Uizers* and *De Gouden Hand*. On one occasion, the butler character (or a similar figure) announced, 'Someone is ringing the bell'—and not just within the puppet show itself, but in reality. The puppet exited, there was a brief silence in Felicia’s hand-puppet theater, and suddenly two latecomers crept into the small auditorium. The performance then continued." — Otto van der Mieden

------------

"During my youth, I frequently visited the theater on Nassau Dillenburgstraat—both during Guido’s time and often afterwards. Naturally, I had many conversations with Felicia about the puppet theater heritage and her performances. We had the privilege of identifying the *wayang* puppets from her collection. She attended the opening of our museum, as well as the celebration of our thirtieth anniversary on March 1st. I owe a great deal to the amiable Felicia." Otto van der Mieden

-------------

"Sometimes I wake up with my hands raised"                                                                                                            Quote by puppeteer Felicia van Deth Beck (19-01-1931 – 12-07-2015)

She had been an Honorary Member of UNIMA (Union Internationale de la Marionnette) since 1984. Felicia passed away following a serious accident while hiking in the Swiss mountains she loved so dearly. Her body was donated to science. After the death of her husband Guido (1913–1969), Felicia continued to run the Guido van Deth Puppet Theatre and the Museum of Puppetry on Nassau Dillenburgstraat in The Hague on her own. Since 1979, the Van Deth collection has been held by what was formerly the NthI (Netherlands Theatre Institute/TIN); since 2013, it has been managed by the Special Collections department of the University of Amsterdam (UvA). The puppets from the Guido van Deth Puppet Theatre belong to the MUSEON in The Hague. She was happily present at the celebration of the Puppet Theatre Museum’s thirtieth anniversary on March 1, 2015. We lovingly manage her vast puppet theatre archive, which dates back to the 1950s. For more information, see: http://www.poppenspelmuseumbibliotheek.nl/pdf/Feliciavandeth.pdf  Otto van der Mieden

Interieur 'Poppentheater Guido van Deth'

Cover "Oude Kinderboeken "  

https://www.youtube.com/watch?v=umFcaM-ilWQ 

https://www.youtube.com/watch?v=Xe3kQlfieRc 

https://www.youtube.com/watch?v=jBJPBx4hxbc 

BEZOEK AAN INNERFERRERA
Elk jaar ging Felicia tijdens de zomermaanden naar het Zwitserse plaatsje Innerferrera om de 48 inwoners weer te ontmoeten en om dagelijks bergwandelingen te gaan maken.  

Visit to Innerferrera

VISIT TO INNERFERRERA
Every year during the summer months, Felicia would travel to the Swiss village of Innerferrera to reunite with its 48 inhabitants and go for daily mountain hikes.